ಆದಿತ್ಯವಾರ, 20-10-2019
ಇತ್ತೀಚಿನ 20 ಪ್ರಮುಖ ವರದಿಗಳು
Latest news item ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ಗೆ ಬಲಿಯಾದಾತ ಕನ್ನಡಿಗನೇ..?
Latest news item ನಂದಿನಿಯ ಮೇವು ತಿಂದವರು ಯಾರು?;ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶ
Latest news item ಶಾಸಕ ರಘುಪತಿ ಭಟ್‌ ರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಕರೆ
Latest news item ಕಡೇಶ್ವಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನರೇಗಾದಡಿ ಸಾಲು ಮರ ಗಿಡ ನೆಡುವ ಕಾಮಗಾರಿಗೆ ಚಾಲನೆ
Latest news item ಖ್ಯಾತ ಕಲಾವಿದ ನೆಬ್ಬೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಾಗವತರಿಗೆ ದೇರಾಜೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
Latest news item ದ.ಕ.ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರದ ಹೆಬ್ಬಾವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ
Latest news item ಅಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರಕ್ಕಾಗಿ... ಇಂದು ತುಂಡು ಭೂಮಿಗಾಗಿ!: ಕರುಣಾಕರ ಉಚ್ಚಿಲ್‌ರ ಮುಗಿಯದ ಹೋರಾಟ
Latest news item ಶಿರೂರು: ‘ಗ್ರೀನ್ ವ್ಯಾಲಿ’ಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ
Latest news item ಕುದಿ ವಸಂತ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರಧಾನಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ
Latest news item ಬಿಲ್ಲವ ಜಾಗೃತಿ ಬಳಗದ ವತಿಯಿಂದ ನಾರಾಯಣ ಗುರು ಜಯಂತಿ ಆಚರಣೆ
Latest news item ಎಂಜಿ ರಸ್ತೆ ಮೆಟ್ರೊ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕೊಳ, ಕಾರಂಜಿ ಸೊಬಗು
Latest news item ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ವೈದ್ಯರು: ರಹಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರ ಬಯಲು
Latest news item ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಮೇಲಿನ ಎಬಿವಿಪಿ ಹಲ್ಲೆ ಖಂಡಿಸಿ ಬೆಳ್ಳಾರೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಎಫ್‌ಐ ಪ್ರತಿಭಟನೆ
Latest news item ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು ಸಿಂಗ್ ಸಂಪುಟದ ಕುಬೇರರ ಸಂಪತ್ತು: ರಾಜೀವ್ ಶುಕ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಏರಿಕೆ, ಖರ್ಗೆ, ಕೃಷ್ಣ ಕೋಟ್ಯಧಿಪತಿಗಳು, ಮೊಯ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಧೀಶ್ವರ... ಪತ್ನಿ ಕೋಟ್ಯಧೀಶೆ
Latest news item ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆಯೂ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹಾರಲು ಮತ್ತೊಂದು ತಂಡ ತಯಾರಿ: 16 ಶಾಸಕರು, 7 ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ಧ
Latest news item ಡಾ.ಜಾಫರ್ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ ಪೊಲೀಸ್ ವಶಕ್ಕೆ | ಗೋವಾ ನಂಟಿನ ತನಿಖೆ | ನಯೀಮ್ ಸಿದ್ದಿಕಿ ವಿಚಾರಣೆ ಸ್ಥಳ ಬದಲು | ಕಾರವಾಳಿ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಸಿಸಿಬಿ ತಂಡ
Latest news item ನಕ್ಸಲ್ ನಿಗ್ರಹ ಪಡೆ ಗುಂಡಿಗೆ ನಕ್ಸಲ್ ಬಲಿ
Latest news item



 

 
ಬೇರು ಒಣಗಿದ ಮರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತೀತೇ?....

ಇದೆಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿ ತಮಾಷೆ, ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿ ದುರಂತ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವಂಥ ಸಂದರ್ಭ ಬರಬಾರದು ಎಂದೇ ಅಂದುಕೊಂಡವನು ನಾನು. ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿರಾಶೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಚಿಂತೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಎರಡು ದಿನ ನನ್ನ ಸಂಪಾದಕರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಹಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಐವತ್ತು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿದೆವು. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ `ಭಲೆ` ಎಂದು ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. 600 ಮಂದಿಯ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ 150 ಮಂದಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕರೆದು ಅದರಲ್ಲಿ ಐವತ್ತು ಮಂದಿಯನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಾಗಲೇ ಸುಸ್ತು ಹೊಡೆದಿತ್ತು. ಬಹುತೇಕ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ನಾನೇ ನೋಡಿದ್ದೆ.

ಕಳೆದ ಸಾರಿಯ ಹಾಗೆ ಈ ಸಾರಿಯೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ಕಳೆದ ಸಾರಿಯ ಹಾಗೆಯೇ ತಾತ್ಸಾರದಿಂದ ಕಂಡು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಹೇಳಿದ್ದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಥವಾ ಅಷ್ಟು ವ್ಯವಧಾನವೇ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕೂಡ್ರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅರ್ಧ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ, ಗಿರ್ಧ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಅವೂ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹೋದುವು. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕುಳಿತವರಿಗೆ ಅಂಥ ಕಠಿಣ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನೇನೂ ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿತ್ಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು. ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು.

ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದವರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆದಿದ್ದೆವು. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದವರಲ್ಲದೆ, ಬೇರೆ ಪದವಿ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಎರಡು ದಿನ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ಜನರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ವೇಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಸುಸ್ತು ಹೊಡೆಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆ ಮೂಡಲಿಲ್ಲ.

ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರದು ಬಡತನದ ಹಿನ್ನೆಲೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ತಂದೆ ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿದ್ದವರೂ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಡತನ, ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಕೃಷಿ ಜಮೀನು, ಗದ್ದೆ, ಅಥವಾ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬಂದವರೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟವರೇ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾರತೀಯ ಬಹುಬೇಗ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಆ ಮಾತು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಹುತೇಕ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲ ನನಗೆ ದುಂಬಿಗಳಂತೆ ಕಂಡರು. ಎಲ್ಲ ಹೂಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕುಳಿತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಧು ಹೀರಿ ಹಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಯಾವ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗೆಗೂ ಅವರಿಗೆ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನ, ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಂತೆಯೂ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆಯುವವರು, ಪಡೆದವರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಮನಗಂಡಂತೆಯೂ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ.

`ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುತ್ತೇವೆ` ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು `ಮೂರು ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು 45 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸುತ್ತೇವೆ` ಎಂದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗರು-ಹುಡುಗಿಯರು ಎಂಬ ಭೇದವೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಅಷ್ಟೇ. ಆದರೂ ಅವರು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಪದವಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬೈಲೈನ್‌ಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಓದುತ್ತೇವೆ. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಸದರವಾಯಿತಲ್ಲ?

ಪ್ರತಿ ಸಾರಿಯ ಹಾಗೆ ಈ ಸಾರಿಯೂ ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಹತ್ತು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸರಿ ತಪ್ಪು ಗುರುತಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದೆವು. ಹಿರಿಯರಿಗೆ 40 ಶಬ್ದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅನೇಕರು ಒಂದು ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಮಾಡಿದವರಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ಹುಸಿಯಾಯಿತು. ಜಯಂತ್ಯುತ್ಸವವನ್ನು ಜಯಂತೋತ್ಸವ ಎಂದು ಬರೆದವರೇ ಎಲ್ಲ! ಜಯಂತೋತ್ಸವ `ವ`ಕಾರಾಗಮ ಸಂಧಿ ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡ ಎಂ.ಎ ನನ್ನ ಜತೆ ವಾದವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ. ನಿಮ್ಮ ಅಧ್ಯಾಪಕರನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತೆ ತಿಳಿಸಿ ಎಂದೆ! ನಮಗೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕನ್ನಡ, ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಂಧಿಗಳನ್ನು, ಸಮಾಸಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರು! ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿದರು. ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೇ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬೇರೂರಿ ಬಿಟ್ಟಿತು.

ಭಾಷೆ ಬಿಡಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವಾದರೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಈ ಸಾರಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ರಾಜ್ಯದ ಪೊಲೀಸ್ ಮಹಾನಿರ್ದೇಶಕರು ಯಾರು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದೆವು. ಅನೇಕರು ಬೆಂಗಳೂರು ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ ಜ್ಯೋತಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ಮಿರ್ಜಿ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದರು! ಇನ್ನು ಇಬ್ಬರು ಆರ್.ಎಚ್.ಶೇಖರ್ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರು! ಇಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಬರೆದಿರಬಹುದು! ಈ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯಿತು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ಏನು ಸಮರ್ಥನೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ? ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದ ದಿನೇಶ್, ಮಸೂದೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಏನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದ್ದರು. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ನಂಬಿ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅನುಭವವಿದ್ದ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಯಾವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೂ ಈ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ! ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಯುನೆಸ್ಕೊ ಮಾನ್ಯತೆ ವಿವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಿಗೇ ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಮಾನ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟುದು ತಪ್ಪು ಎಂಬ ಇನ್ನೂ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿತ್ತು! ಹೈದರಾಬಾದ್ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕುರಿತ ಮಾಹಿತಿ ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಅವರನ್ನು ಸಶಕ್ತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾವೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತೇವೆ, ಅದು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವವರಲ್ಲಿಯೇ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡುವುದು?

ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ ಹುಡುಗ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಆತ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹುಡುಗ. ಹೆಸರಾಂತ ಲೇಖಕ ಬೊಳುವಾರು ಮಹ್ಮದ್ ಕುಂಞ ಅವರ ಪಕ್ಕದ ಊರಿನವ. ಬೊಳುವಾರು ಅವರ ಒಂದು ಕೃತಿಯನ್ನೂ ಆತ ಓದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಅವರ 1,086 ಪುಟಗಳ ಬೃಹತ್ ಕಾದಂಬರಿ `ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಓಟ`ದ ಹೆಸರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಾಪ ಎನಿಸಿತು. ತಂದೆ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿದ್ದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದ್ದ.

ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಲೇಖಕರು! ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆ ಜಿಲ್ಲೆಯವರು ಓದಿ ಮುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಇಲ್ಲ. ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅಷ್ಟೇ. ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ ತನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಲೇಖಕ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ, ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ `ಪ್ರಜಾವಾಣಿ` ಹೊರತಂದ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ದೇವನೂರು ಅಭಿಮಾನಿ `ದ್ಯಾವನೂರು` ಕಥಾ ಸಂಕಲನದ ಹೆಸರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ದುಂಬಿಗಳ ಸ್ವಭಾವದವರು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಈ ಎಲ್ಲ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವೆ. ಅವರ ಮನಃಪಟಲದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮೂಡಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದರಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಪ್ರಭುತ್ವ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂಥ ಹಟವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮಗಿಂತ ಅವರ ಮುಂದೆ ಅವಕಾಶದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ತೆರೆದಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು. ಇಂಟರ್ನ್‌ಶಿಪ್‌ಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಇಬ್ಬರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದಿದ್ದರು. `ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ, ಎಷ್ಟು ಅಂಕ ಬರುತ್ತವೆ` ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ. ಒಬ್ಬ 75 ಎಂದ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ 65 ಎಂದ. ಇಬ್ಬರೂ 20 ದಾಟಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇಂಟರ್ನ್‌ಶಿಪ್ ಮುಗಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ನೌಕರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. `ಹೊರಟು ಬಿಡಿ` ಎಂದೆ!

ಒಬ್ಬರೋ ಇಬ್ಬರೋ ಶಿಕ್ಷಕ ನೌಕರಿ ಮಾಡುವವರೂ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ಕಾಲರ್ ಹರಿದಿತ್ತು. ತೋಳಿನಲ್ಲಿ ಕೊಳೆ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಆತ ಹೇಗೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಆಗುತ್ತಾನೆ ಅನಿಸಿತು. ನಾವು ಚಿಕ್ಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಹರಿದ ಅಂಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದರೆ ಅದನ್ನು ಹೊಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಶ್ರೀಮಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅಂಗಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ತಂಬಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಲಿನ ಕೆಂಡ ಹಾಕಿ ಅಂಗಿ ಚೆಡ್ಡಿ ತೀಡಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಂದೊಂದು ಸಾರಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಅಂಗಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಮಡಚಿ ಅದನ್ನು ದಿಂಬಿನ ಅಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಮರುದಿನ ಅದು ತೀಡಿದಂತೆ ಕಾಣಲಿ ಎಂದು! ಈಗೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಸೌಲಭ್ಯ! ಎಷ್ಟು ಅನುಕೂಲ! ಆಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಂಡರೆ ಏನಾಯಿತು ಎನ್ನುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿ.

ಎರಡರ ನಡುವೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ! ಹರಿದ ಅಂಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೊಲಿದುಕೊಂಡು ಬರುವುದರ ನಡುವೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅಂತರ?

ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತ ಮಾಡುತ್ತ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು. ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಚಿಂತೆಯಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ನಾಲ್ವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಕಾಡತೊಡಗಿದುವು. ನಾವು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ದಿನವೇ ಕಾಲೇಜು ಒಂದರಲ್ಲಿ ಹಂಪ.ನಾಗರಾಜಯ್ಯ ಅವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು.

`ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಒಂದು ಅಮೃತದ ಮಡು` ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಹಂಪನಾ ಅವರಂಥ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ, ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದಂಥ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅದು ಒಂದು ಅಮೃತದ ಮಡು. ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಆ ಮಾತು ನಿಜ. ನಾವೂ ಹುಚ್ಚರ ಹಾಗೆ ಓದಿದವರು. ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಓದಬೇಕು ಎಂದು ಏಕೆ ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ಹಂಪನಾ ಅವರಿಗೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ. `ಹುಡುಗರು / ಹುಡುಗಿಯರು ಏಕೆ ಓದುತ್ತಿಲ್ಲ` ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅವರು ದೀರ್ಘ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, `ನಮ್ಮ ಬೇರುಗಳು ಒಣಗುತ್ತಿವೆ` ಎಂದರು. ಎಂಥ ಮಾತು! ಒಣಗಿದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಾವು ಎತ್ತ ಹೊರಟಿದ್ದೇವೆ?

SocialTwist Tell-a-Friend
Print this News Articleಈ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿ

ವರದಿಯ ವಿವರಗಳು
ವರದಿಗಾರರ ಭಾವಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಪದ್ಮರಾಜ ದಂಡಾವತಿ-ಪ್ರಜಾವಾಣಿ
ವರದಿಗಾರರು : ”ಆಶ್ವಿನಿ’
ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ದಿನಾಂಕ : 2012-08-26

Tell a Friend

ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ (ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡ ಬರಹದಲ್ಲಿ)
RELIGIOUS Feedbacks are not allowed. They will not be published.-Editor
ತಮ್ಮ ಹೆಸರು :
ತಮ್ಮ ಊರು :
ತಮ್ಮ ಈಮೇಯ್ಲ್ ವಿಳಾಸ :
ತಮ್ಮ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ :
ವಿಷಯ :
ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ :
 
ಎಲ್ಲಾ ವರದಿಗಳು [ವಿಶಿಷ್ಟ ಬರಹ]

»ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಡಾ. ಎಸ್ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್
» ಕುಡಿದದ್ದು ಶರಬತ್ತು, ತಂದಿತ್ತು ಆಪತ್ತು !
»ಹಣೆಬರಹಕ್ಕೆ ಹೆದರಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೇ ಎತ್ತಿದಳು ಮಂಗಳಾರತಿ!
» ಊಹಾಪೋಹ ಮಹಾಪೂರದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಮುನ್ನ...
»ಅಳುವಿನ ಕಾರಣ...
»ಕುಟ್ಟ ಬ್ಯಾರಿಯ ಪಂಜ ಪೇಟೆ...
» ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ: ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ...
» ನಮ್ಮತಾರೆಯರಿಗೆ ಮೇಲ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಕೆಲಸ?...
»ವಧುವಿನ ದಕ್ಷಿಣೆ - 'ವರದಕ್ಷಿಣೆ'....
» ಗರುಡನ ಮಾರ್ಗ...
» ಹೃದಯದಾಳದ ಮಾತು....
»ಹೆಗಡೆ 86, ನೆನಪು ನೂರಾರು: ಜಾತಿ-ಹಣ ಮುಖ ನೋಡದೆ, ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡಿದ್ರು...
» ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಗಾಜಿನ ಮನೆಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದ ಮಮತಾ
» ಬೇರು ಒಣಗಿದ ಮರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತೀತೇ?....
»ಜೆಪಿ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾ ನಡಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ? ...
»ಜಯಕಿರಣ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದತಹ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳ ಮನದಾಳದ ಮಾತು...
»ಅಂತರಂಗದ ದನಿಗೆ ಕಿವುಡಾದವರ ನಡುವೆ...
»ದೇಶಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದೇ ಧರ್ಮಪ್ರೇಮ?...
»ಕತ್ತು ಕತ್ತರಿಸುವ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಸಂದೇಶವೇನು?...
» ಪಾತ್ರೆಯೊಳಗಿನ ಮೀನು....
»ಸಮಾನತೆ...
» ಹರ್ಷದ ದಾರಿ
»ವೈಧವ್ಯವೆಂಬ ವಿಷವರ್ತುಲದಿಂದ ಇವರಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಎಂದು?
»ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ದೊರಕಿದ ಪವಾಡ...
»ದೊಡ್ಡ ಚಳವಳಿಗಳ ಕಾಲ ಮುಗಿದುಹೋಗಿದೆ...

 

©2007-2009 GulfKannadiga.com | ಸಂಪಾದಕೀಯ ಮಂಡಳಿ
Designed by Alan D'Souza, Moodbidri